"Vijf jaar geleden kwam ik voor het eerst in aanraking met paarden en was meteen besmet met het "paardenvirus"; velen van jullie zullen deze ongeneeselijke ziekte kennen.

Een vriendin nam mij mee naar haar pony("Blue") en ik mocht er ook wel even op. Voor ik het wist ging de pony er in volle galop vandoor met mij. Dikke lol voor de pony, ik kon haar bijna horen lachen! Toen zij uitgerend was zat ik er nog op, vraag niet hoe."

"Een paar maanden later kocht ik mijn eigen paard: Luna, een draver merrie. Al snel werd duidelijk dat er iets mis was met haar. Ze wilde vooral met rust worden gelaten en deed ik wel iets met haar, dan stond zij te knarsentanden. Na wat onderzoeken kwam de waarheid naar boven: Luna had al lang OCD. Zij was al een keer bij de vorige eigenaar geopereerd, maar dat was mis gegaan. De behandelend chirurg had de vorige eigenaren wel aangeboden de procedure kostenloos over te doen, maar de toenmalige eigenaaren weigerden dit en lieten het gaan. Tegen de tijd dat Luna bij mij terechtkwam was het al te laat ... De artsen die haar ondererzochten lieten er, unaniem, geen twijfel over bestaan wat er moest gebeuren: Luna had zo veel pijn en de OCD was zo ver gevorderd dat het onmenselijk was haar zo door te laten gaan. Dit was de moeilijkste beslissing die ik ooit heb moeten nemen. Nadat de dierenarts haar heeft laten inslapen hebben wij nog uren met tranen in ons ogen bij haar gezeten."

"Na een periode van rouw en verdriet besloot ik toch weer op zoek te gaan naar een ander paard en uiteindelijk heb ik hem ook gevonden: Harry, een driekwart arabier en toen nog hengst (inmiddels ruin). Sindsdien is Harry bij mij en wij hebben dikke lol met elkaar. Ik rij Western met hem, maar met andere paarden racen en in het bos rijden vindt Harry het leukste!"

"Uiteindelijk kon het natuurlijk niet uitblijfen dat er paardenfoto's kwamen en het werden er al snel meer en meer. Ik vind het prachtige dieren om te zien, maar ook om te fotograferen."

"Ik wens jullie veel plezier met het bekijken van de site!" Zoevka